Tüm uyumsuzluğumuzun doğamızdan kopuş olduğuna inanıyorum. Asli doğamızı bize hatırlatacak en temel şey ise ruhumuzun dilini hatırlamaktır.

O dil; sembollerle, rüyalarla, mitlerle, işaretlerle konuşur. Yaptığım tüm yolculuklar işte bu dili yeniden hatırlatmaya dair o yüzden de çalışmalarımda merkezi mitler, semboller, arketipler alıyor. Yolumda karşılaştığım herkesin haritası bir o kadar biricik ve biricik olduğu kadar da  bir bütün o yüzden de yolda oldukça hep bir şeyler katılıyor. Ama en özünde maneviyatımıza, ruhumuza, doğamıza  dair koparttığımız köprüleri onarmalarına yardımcı olacak  rehberlikleri sunmak. Çünkü hepimizin varacağı bir ab-ı hayat suyu var, ben ona kaynak diyorum.

O kaynağa giden yol ise içe doğru. O yol hatırlandığında kişi kaynaktan yeniden beslenmeye başlıyor, içindeki yaratıcı gücü hatırlamanın, onu keşfetmenin, yaşantımızı şekillendirmenin en temel adımlarına dönüşüyor bu yol, yolculuğumuz ise  bütünleşmeye doğru.